Het voorstel voor de Wet dieren van het ministerie van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit wordt door de gezamenlijke dierenbeschermingsorganisaties beneden de maat gevonden. Het toont volgens hen geen ambitie om het dierenwelzijn in Nederland op een hoger plan te brengen en is zelfs op tal van onderdelen een regelrechte verslechtering ten opzichte van de Gezondheids- en welzijnswet voor dieren uit 1992.
Dat bleek tijdens het rondetafelgesprek over het voorstel voor een Wet dieren op woensdag 2 september in de Tweede Kamer. Hieraan namen de Coalitie DierenwelzijnsOrganisaties Nederland (CDON), de Dierenbescherming, de Universiteit Utrecht, de Koninklijke Nederlandse Maatschappij voor Diergeneeskunde, LTO Nederland en enkele leden van de vaste Tweede Kamercommissie voor Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit deel.
Grote bezwaren
Het werd snel duidelijk dat niet alleen de dierenbeschermingsorganisaties grote bezwaren hebben. De CDON stelde dat het wetsvoorstel een stap terug betekent voor de bescherming van dieren. De Wet dieren heeft niet primair tot doel om dieren te beschermen, maar om de productie van dierlijke producten te bevorderen. Er wordt geen aansluiting gezocht bij het huidige streven naar duurzaamheid, de beperking van de exploitatie van dieren en de ontwikkeling en bevordering van alternatieven voor dierlijke productie.
We vermoeden dat juist daarom is afgezien van een evaluatie van de Gezondheids- en welzijnswet voor dieren uit 1992, die door de Wet dieren zou worden vervangen. Zo’n evaluatie had duidelijk kunnen maken welke gebreken de wet nu in de praktijk vertoont en hoe die in een Wet dieren zouden kunnen worden vermeden.
Dit bezwaar werd gedeeld door professor Annelies Freriks, hoogleraar Dier en Recht aan de Universiteit Utrecht. Zij merkte op dat het wetsvoorstel geen fundamentele beschouwingen bevat over het doel.
Van de uitgenodigde deelnemers aan het rondetafelgesprek deelde niemand de opvatting van Tweede Kamerlid Henk Jan Ormel (CDA), die meende dat de samenvoeging van de Gezondheids- en welzijnswet voor dieren met vier andere wetten die over dieren gaan als louter een technische exercitie moet worden beschouwd.
De dierenbeschermingsorganisaties wezen op een aantal verslechteringen: de sterkere context van dierlijke productie, de nadruk op zelfregulering door sectoren die met dieren werken, het schrappen van de preventieve toetsing van huisvestingssystemen, de uitholling van het begrip ‘intrinsieke waarde,’ het gebrek aan ambitie van de overheid om scherpere normen te stellen, en het risico dat de Wet dieren weinig meer doet dan Europese richtlijnen omzetten in landelijke wetgeving. Veel andere lidstaten in de EU kennen een lager welzijnsniveau voor dieren dan Nederland.
De dierenbeschermingsorganisaties drongen er tenslotte bij de Kamerleden op aan om de artikelen van de Algemene dierenbeschermingswet zoals de CDON die heeft voorgesteld toe te voegen aan de nieuwe.
